سامانه الکترونیکی جامعه ورزش

اتفاقاتی که در تبریز پس از پایان بازی نفت‌تهران و تراکتورسازی افتاد بیش از هر کسی احمد امیرکامدار را ناراحت کرده است به گونه ای که به گفته خودش هنوز بعد از چند روز شوکه است و نمی‌ تواند آن شب را فراموش کند.

هافبک سرخپوشان تبریز می‌ گوید در حق تیمشان ظلم شده بخصوص در حق صدهزار هواداری که ورزشگاه یادگار امام را پر کرده بودند که قهرمانی تراکتورسازی را ببینند.

کرنرهای نفتی ها حکم پنالتی را داشت

بازی را از همان اول خوب شروع کردیم و خیلی برای بازی فینال تمرین کرده بودیم. آن همه تماشاچی از ساعت 3ـ2 ورزشگاه را پر کرده بودند، خیلی ها به دلیل نبود جا به خانه هایشان برگشتند و آدم وقتی این چیزها را می‌ بینند ناراحت می‌ شود. بازی خوبی انجام دادیم اما میانگین قدی کم کار دستمان داد از آن سمت هم دو تا از بازیکنان قدبلندمان هم یعنی شفیعی و ایران‌پوریان محروم بودند و به همین دلیل عزتی قدبلند آمد و با سر در دقایق ابتدای بازی گل زد. کلا ما در یارگیری اشتباه کردیم. باید من تو من کار می‌ کردیم زیرا از قبل این نکته را می‌ دانستیم که نقطه قوت نفت در ضربات کاشته و ایستگاهی است و آنها بازیکنی مثل ایمان مبعلی دارند که خوب سانتر می‌ کند. هر بازی که کرنر گیر نفتی ها می‌ آمد انگار پنالتی می‌شد چون نفتی ها مهارت خاصی در زدن گل از روی ضربات کرنر دارند و همین کار را هم با ما کردند، اما در ادامه آندو پاس داد و ادینهو گل زد. نیمه دوم که 3 ـ یک بودیم و شرایط خوب بود وقتی آندو اخراج شد همه چیز به هم ریخت.

از کنار اخراج آندو راحت گذشتند

شخصیت آندو به گونه ای است که خیلی از داوران به او کارت نمی‌ دهند، به خاطر همین از اول فصل او یک کارته بود و در بازی به این حساسی و فینال لیگ باید آنطوری کارت بگیرد و اخراج شود. داور خیلی راحت به آندو دو کارت زرد نشان داد. الحمدالله در برنامه نود هم به راحتی از کنار این موضوع گذشتند و بعدش یکسری آیتم الکی نشان دادند. معمولا تیم 11 نفره روی تیم 10 نفره فشار می‌ آورد، همین طور هم شد و بازی مساوی شد چیزی هم که در تیم ما زیاد است اشتباهات فردی است. دقایق آخر به ما گفتند بازی سپاهان ـ سایپا دو ـ دو شده ما هم بازی را خواباندیم.

نفسم بالا نمی‌آمد

بازی ما و نفت 3 ـ 3 شد و ما هم گفتیم کار سپاهان تمام شد و ما قهرمانیم. اگر هواداران یک درصد متوجه قهرمانی سپاهان می‌ شدند ما را زنده نمی‌گذاشتند. چون همین طوری که فکر می‌ کردند ما قهرمانیم داشتند پیراهنمان را از تنمان و کفش هایمان را از پایمان در می‌ آوردند. من یکی نفسم بالا نمی‌ آمد. یکی فحش می‌ داد، یکی پیراهن می‌ خواست. آخر سر هم که به داخل رختکن رفتیم، در تلویزیون مشاهده کردیم که سپاهان قهرمان شده. خلاصه یک شب کابوس وار را پشت سر گذاشتیم و تا ساعت 12 شب در استادیوم بودیم. نمی‌ دانم چه اتفاقاتی در این بین افتاده اما کسانی که باعث و بانی اش شدند را به خدا واگذار می‌ کنم، این حرف دل همه بازیکنان و هوادارانمان است.

با احساسات هواداران ما بازی شده

در مورد داوری بگویم که در برنامه نود کاری کردند که همه چیز تمام بشود و برود. آقای فغانی داور بازی ما و سپاهان در اصفهان بود. سعید آقایی در اصفهان پنالتی انجام نداد اما داور پنالتی گرفت. آن وقت در تبریز بازیکن نفت شورت ورزشی فرید کریمی را درآورد اما من نمی‌ دانم داور چطور آن صحنه را پنالتی نگرفت. بازی کردن با احساسات آن ما بازیکن و آن همه تماشاگر درست نبود. اگر داور پنالتی می‌ گرفت، بازی 4 ـ 3 می‌ شد و الان دو، سه میلیون هوادار تراکتورسازی ناراحت نبودند و بعد از بازی بانک آتش نمی‌ زدند، شیشه ماشین نمی‌ شکستند و غیره. همه این ها را می‌ گویم اما چه فایده، قهرمانی از تبریز گرفته شد. فقط این را بگویم که از تماشاچی هایمان تشکر می‌ کنم، هواداران ما هم خدایی دارند.